Одземањето на предмети и конфискацијата на имот и имотна корист – национален и компаративен преглед

Abstract

Трудот се занимава со мерките на конфискација на имотна корист односно
предмети стекнати со извршување на кривично дело во македонското законодавство.
Пред се, станува збор за концептот и правната природа на самата мерка и регулирањето
на истото прашање во документите усвоени на меѓународно ниво. Потоа, поминувајќи
низ одредбите од Кривичниот законик и Законот за кривичната постапка, се дискутира
за суштинските карактеристики на институтот, при што се цитираат релевантните
пресуди на Врховниот суд и Европскиот суд за човекови права.
Главна парадигма е да докажеме дека „криминалот не се исплаќа“, за стореното
дејствие лицето ќе биде повикано на кривична одговорност, а притоа приносот од
криминалот во никој случај нема да му припадне нему или на лица каде мислело да го
сокрие приносот, што значи одземањето предмети и конфискацијата на имот би биле
главната пречка во идеата на лицето да пристпи кон кривично дело.
Посебен акцент, заедно со предлозите за можни решенија, се става на
поединечни спорни прашања; меѓу другото, односот меѓу мерката конфискација
односно одземените предмети и имотното побарување, стварната правна природа на
мерката конфискација во светло на примената на бруто начелото при определувањето
на висината на имотната корист, проширувањето на опсегот на кривични дела за кои
може да се нареди продолжена конфискација на имотна корист, воведување можност за
конфискација на имотна корист односно одземање на предмети без осуда против
обвинетиот и други. На крајот, коментирајќи го македонското законодавство притоа
давајќи и примери од судската пракса, авторот го наведува различниот распоред на
овие мерки во споредбеното право.

Keywords:

конфискација и продолжена конфискација, одземање на
предмети, sui generis, бруто принцип, товар на докажување, трети лица,
привремени мерки за обезбедување конфискација.