Влијанието на арт терапијата врз ефектите на намалување на анксиозноста и стресот и поттикнување на емоционалната регулација, самосвеста и развојот на идентитетот кај возрасните

Abstract

Низ текот на годините потребата за употреба на креативните индустрии и уметноста во психологијата и психотерапијата, е значително зголемена. Иако традиционалната психотерапија е ефикасна, таа има некои ограничувања, како што се долг период на лекување и нестабилна ефикасност. Креативните интервенции имаат повеќе придобивки од традиционалните интервенции.Со брзиот развој на општеството и забрзаното темпо на живот, проблемите со менталното здравје на луѓето привлекуваат се повеќе внимание. Психолошките нарушувања, стресот, анксиозноста и депресијата станаа еден од главните фактори кои влијаат на физичкото и менталното здравје на луѓето. Менталното здравје неодамна e идентификувано како сериозна грижа за јавното здравје. Според СЗО, менталните нарушувања се карактеризираат со клинички значајно нарушување во когницијата, емоционалната регулација или однесувањето на поединецот, типично поврзано со вознемиреност или оштетување во важни области на функционирање.
Арт терапијата е психотерапевтски пристап кој го интегрира креативното изразување преку уметничките медиуми за да промовира ментална, емоционална и социјална благосостојба. Таа црпи од областите на уметноста и психологијата и е спроведена од обучени арт терапевти кои ги водат поединците во користењето уметност за истражување на чувствата, решавање конфликти и поттикнување на личен раст и развој.
Арт терапијата се заснова на теоријата дека раната траума или развоен конфликт можеби не се достапни преку типичен вербален јазик, туку се складираат во несвесното во предвербални форми на сетилни, кинестетички или имагинални сознанија и поврзани емоционални искуства претставени со симболичен јазик (Робинс, 2000; Вејдсон, 2010). Процесот на пристап до овие предвербални начини на знаење и доживување бара развој на намерна терапевтска врска или средина во која терапевтот се приспособува, се придружува и ја пресликува предвербалната свест на клиентот.
Користејќи емоционално присуство и усогласување, арт терапевтот избира релевантни уметнички процеси за да ја отслика емоционалната и релациската состојба на клиентите и последователно да го негува појавувањето на метафоричен и симболичен јазик кој го реконструира личниот наратив на клиентот (Gerber, 2014; Robbins, 2000).