Телесно ориентирана психотерапија – работа со анксиозност и панични напади

Abstract

Овој магистерски труд е структуриран во пет главни поглавја за сеопфатно да ја анализира темата за телесно ориентирана психотерапија во справувањето со анксиозност и напади на паника.
Теоретската рамка детално ги објаснува клиничката и секојдневната анксиозност, причините и формите на анксиозни нарушувања (вклучувајќи биолошки, психолошки и социјални фактори), нивната класификација според DSM-5 и ICD-11, и ги дефинира нападите на паника, нивната клиничка слика и дијагностички критериуми. Исто така, презентира соматски и когнитивни манифестации и преглед на различни пристапи кон психотерапијата, вклучувајќи когнитивно-бихевиорална терапија (КБТ), психодинамични, егзистенцијални и хуманистички пристапи, со акцент на интегративните методи и телесно ориентираната психотерапија.
Второто поглавје е посветено на историјата и развојот на телесно ориентираната психотерапија, почнувајќи од Вилхелм Рајх и неговите концепти за „оклоп на карактерот“ и „вегетотерапија“, преку биоенергетскиот пристап на Александар Ловен до современите методи како што се пристапот на Хакоми, соматското доживување и основната енергетика. Опфатени се основните концепти на телесна меморија, соматизација на емоциите, врската помеѓу телото и автономниот нервен систем и регулирањето на возбудата преку работа со телото.
Глава 3 се фокусира на соматските обрасци на анксиозност и паника. Реакциите на телото на стрес и страв се анализирани од еволутивна перспектива (борба, бегство, замрзнување), соматска дисоцијација и блокирани афекти. Посебно внимание се посветува на работата со напади на паника, вклучувајќи интервенции за време на самиот напад и долгорочна стабилизација преку развој на ресурси и техники за враќање на контролата преку телото. Се нагласува важноста на свеста за телото и саморегулацијата.
Емпирискиот дел ја презентира методологијата на истражување, учесниците и користените алатки (прашалник и полуструктурирано интервју), а потоа ги презентира резултатите со демографски податоци, терапевтски искуства, резултати од скала (GAD-7, PDSS), самопроценки и перцепција за терапевтскиот однос. Резултатите се толкуваат преку поврзување на теоретските рамки и емпириските наоди и размислување за успешните и предизвикувачките аспекти на терапијата, со критички осврт на ограничувањата на истражувањето.
Дискусијата ги сумира клучните наоди и ја потврдува ефикасноста на пристапот базиран на телото во работата со напади на паника. Се дискутираат теоретските и практичните импликации на телесно ориентираната психотерапија., како и нејзиниот придонес кон интегративната психотерапија. Врз основа на резултатите, се презентираат препораки за идни истражувања со акцент на поголема квантитативна споредливост и стандардизација.
Заклучок: Како заклучок, резултатите од истражувањето ја потврдуваат важноста на телесно ориентираната психотерапија во третманот на анксиозност и напади на паника и укажуваат на нејзиниот потенцијал во рамките на интегративната психотерапија. Трудот завршува со препораки за понатамошни истражувања и можности за поширока примена на овој пристап.
Клучни зборови: Напади на паника, соматски пристап, саморегулација, телесна меморија, автономен нервен систем, терапевтски однос, заземјување, когнитивно-бихевиорална терапија.