Поврзаност меѓу образецот на семејно афективно врзување и резилиентните снаги кај адолесценти во однос на полот

Abstract

Афективната приврзаност според етолошкото разбирање на односите меѓу
младенчето и мајката, ја има основната функција на заштита од предатори. Боулби
истакна дека квалитетот на раната врска помеѓу детето и мајката влијае подоцна во
односите со важни луѓе во текот на животот, менталното здравје и социјалното
прилагодување на поединецот. Ставот што го нагласуваат Дојл и Морети е дека
сигурната афективна приврзаност и одржување на функциите на афективната
приврзаност кон родителите за време на адолесценцијата е заштитен фактор за
здравјето и развојот. Се смета дека периодот на адолесценција се карактеризира и со
тоа што постои шанса за обработка на искуство од претходните периоди на развој,
што претставува посебен предизвик во психосоветодавната и психотерапевтската
дејност. Афективната приврзаност се активира во стресни ситуации кога на
поединецот му е потребно помош или поддршка, за адаптација на стресни околности
и на крајот за преживување. Може да се каже дека поддршката е во опстанокот, т.е.
одржување на безбедност, основна функција на афективна приврзаност. Токму ова
ме насочи да размислувам во насока на тоа дека афективната поврзаност е во
корелација со резилиентните снаги што ги поседува индивудуата.

Keywords:

афективна приврзност, резилиентни снаги, адолесцент