Планирање на ресурсите на организациите како значаен процес во организациските промени и зголемување на организациските резултати

Abstract

Планирањето како процес бара согледување на состојбите во интерното
и екстерното окружување. Тоа е процес со кој се предвидуваат потребите за
материјалните и нематеријални ресурси. Со планирање на човечките ресурси се
трасираат патиштата и начините за идните дејствувања на организациите. Иако
овој процес и активност за планирање на човечките ресурси понекош не се
сфаќа на прав начин, се потврдува дека тој не смее да се потцени. Напротив,
овој процес на планирање е одговорен, а во исто време и креативен бидејќи
подразбира способност за предвидување на идните промени кои може да се
случат во окружувањето на организацијата. Согледувањето како тие промени
ќе влијаат на организациските резултати има приоритетно значење за
остварување на поставените цели на организацијата.
Квалитетното планирање на човечките ресурси служи за успешно
остварување на резултатите и ефикасна контрола на реализираното.
Покрај методот на опсервација на научна литература, во овој
магистерски труд се користат и резултатите од емпириско истражување кои го
потврдуваат процесот на планирање на ресурсите како исклучително значаен
за поефективно остварување на организациските цели.

Keywords:

ресурси, планирање, ефикасност, промени, резултати,
прогрес, перспективи.