Хуманитарна интервенција низ призмата на советот за безбедност

Abstract

Хуманитарната интервенција е сè уште една од најспорните активности во современите меѓународни односи, која балансира помеѓу зачувувањето на човековите права и концептите на државен суверенитет и неинтервенција. Советот за безбедност на Обединетите нации (СБОН) игра клучна улога во санкционирањето на ваквите интервенции, работејќи под мандатот за одржување на меѓународниот мир и безбедност.
Правните конвенции, политичките загрижености и стратешките интереси на постојаните членки на Советот за безбедност влијаат врз хуманитарната акција. Употребата на право на вето, различните толкувања на меѓународното право и интеракцијата на доктрината за одговорност за заштита (R2P) и државниот суверенитет честопати влијаат врз тоа дали интервенциите се дозволени, одложени или спречени. Врз основа на студии на случаи како што се: Косово (1999), Либија (2011) и Сирија (по 2011 година), истражувањето ја оценува рамнотежата помеѓу принципите на државен суверенитет, немешање и новата норма на oдговорноста за заштита (R2P).
Испитувањето на овој пресек го покажува потенцијалот и ограничувањата на Советот за безбедност на ООН во ефикасното реагирање на хуманитарните кризи, покренувајќи фундаментални загрижености за потребата од реформи и иднината на колективното дејствување во услови на масовни злосторства.

Клучни зборови: одговорност за заштита, интервенција, државен суверенитет, меѓународно право