Хуманитарна интервенција низ призмата на Советот за безбедност

Abstract

Хуманитарната интервенција е сè уште една од најспорните активности во
современите меѓународни односи, која балансира помеѓу зачувувањето на
човековите права и концептите на државен суверенитет и неинтервенција. Советот
за безбедност на Обединетите нации (СБОН) игра клучна улога во санкционирањето
на ваквите интервенции, работејќи под мандатот за одржување на меѓународниот
мир и безбедност.
Правните конвенции, политичките загрижености и стратешките интереси на
постојаните членки на Советот за безбедност влијаат врз хуманитарната акција.
Употребата на право на вето, различните толкувања на меѓународното право и
интеракцијата на доктрината за одговорност за заштита (R2P) и државниот
суверенитет честопати влијаат врз тоа дали интервенциите се дозволени, одложени
или спречени. Врз основа на студии на случаи како што се: Косово (1999), Либија
(2011) и Сирија (по 2011 година), истражувањето ја оценува рамнотежата помеѓу
принципите на државен суверенитет, немешање и новата норма на oдговорноста за
заштита (R2P).
Испитувањето на овој пресек го покажува потенцијалот и ограничувањата на
Советот за безбедност на ООН во ефикасното реагирање на хуманитарните кризи,
покренувајќи фундаментални загрижености за потребата од реформи и иднината на
колективното дејствување во услови на масовни злосторства.

Keywords:

одговорност за заштита, интервенција, државен
суверенитет, меѓународно право