Алтернативно решавање на спорови меѓу компаниите

Abstract

Алтернативното решавање спорови е процес во кој неутрална трета страна – посредник или арбитер, им помага на страните кои се вмешани во спор да се договорат. Алтернативно решавање спорови е термин кој се користи за опишување начини на решавање на спор без да се оди на суд. Постојат многу различни форми на ADR, но единственото нешто што им е заедничко е тоа што сите тие имаат потенцијал да решат спор без никакво судско вклучување. Ова е причината зошто се нарекува „алтернатива“ – тоа е алтернатива на парничните спорови (решавање пред суд).
Aлтернативно решавање на спорови претставува постапка, договорена од страните во спорот, во која тие ги користат услугите на неутрална страна за да им помогнат да постигнат договор и да избегнат судски спорови. Покрај тоа што служи како потенцијално средство за избегнување на трошоците, одложувањето и неизвесноста поврзани со традиционалните судски спорови, алтернативно решавање на спорови, исто така, е наменето и како средство за подобрување на комуникацијата меѓу страните.
Една од основните причини поради кои страните може да претпочитаат постапки за алтернативно решавање на спорови е тоа што, за разлика од спротивставените парници, постапките за алтернативно решавање на спорови често се колаборативни и им овозможуваат на странките да ги разберат меѓусебните позиции. Aлтернативното решавање на спорови, исто така, им овозможува на странките да дојдат до покреативни решенија кои судот можеби нема законски да биде дозволено да ги наметне.
Алтернативното решавање спорови се однесува на какви било средства за решавање спорови надвор од судницата; познато и како „соодветно“ разрешување спорови. Aлтернативно решавање на спорови обично вклучува рана неутрална евалуација, преговарање, помирување, посредување и арбитража. Додека двете најчести форми на алтернативно решавање на спорови се арбитражата и медијацијата, преговарањето речиси секогаш се обидува прво да се реши спорот.
Алтернативното решавање спорови е дефинирано како решавање на конфликт надвор од судот преку употреба на трета страна за да се одржат неутрални работите. Овој процес е различен од традиционалниот судски спор. Алтернативното решавање на спорови генерално не го користи судот и како резултат на тоа, процесот честопати е поефикасен и во однос на времето и во однос на трошоците.