Приврзаност за родителите и врсниците, перцепирано искуство и ниво на депресивност во рана возрасна доба

Abstract

Раната возрасна доба како фаза во развојниот процес од неодамна се гледа како
уникатна фаза, различна и од адолесенцијата и од достигнувањето на целосна
зрелост (Arnett,2000). Таа е еден вид премин помеѓу адолесенцијата и
возрасноста. Со тоа може да се очекува оваа фаза да биде доста бурна и богата.
Во неа многумина ги градат своите патишта за иднината(Nelson, Badger, & Wu,
2004). Со ова се отвараат многу прашања околу оваа развојна фаза, за која што и
нема многу податоци и истражувања, бидејќи е релативно нова теориска рамка.
Од друга страна, приврзаноста за родителите и за врсниците (Bowlby, 1988;
Bretherton, 1992; Hazan & Zeifman, 1994) е доста истражувана темаи докажано е
дека начинот и степенот на приврзаност може да влијае врз многу сегменти во
понатамошниот развој. Трето, високото ниво на депресивност може да е
показател и да корелира со лошата приврзаност (attachment) со родителите и
врсниците и тоа да доведе до негативно перцепирано искоство во раната
возрасна доба. А, спротивно на тоа ниското ниво на депресивност да е показател
за позитивен атачмент и позитивни перцепирани искуства во раната возрасна
доба.
За ова истражување се доби инспирација од истражувањето на Шнајдерс
(Schnyders,2012) како и од фактот дека нема многу податоци и истражувања, се
одлучи да се испитува врската помеѓу приврзаноста за родителите и врсниците
преку три компоненти (доверба, комуникација и отуѓеност), перципираните
искуства (позитивни и негативни) и нивото на депресивност во раната возрасна
доба. Постои очекување здравата и добра приврзаност да е предиспозиција за
подобра перцепција на искуствата во раната возрасна доба и пониско ниво на
депресивност, додека негативните перципирани искуства и високото ниво на
депресивност да се последица, меѓу другото и на слаба приврзаност, ниска
доверба и лоша комуникација со родителите, но и со врсниците (пријателите).

Keywords:

родители, депресивност, возрасна доба.