Примена на когнитивно-бихејвиоралната психотерапија во односот родител – дете при справување со емоциите кај децата од рана училишна возраст

Abstract

Семејството е примарна општествена заедница, а како такво истото е двигател на
развојот на неговите членови и темел каде се создава идентитетот на секој член како
засебна индивидуа. Во рамките на семејството членовите воспоставуваат односи и
интеракции, коишто подоцна даваат една слика за тоа во какви личности се развиле
помладите членови, односно децата, а во исто време за какви родители станува збор и кои
воспитни стилови тие ги применувале при растот и развојот на своите деца. Клучна улога
при градењето на соодветен однос на релација родител – дете има емоционалниот живот
на децата во раната училишна возраст, што претставува основа за тоа во какви социо-
емоционални личности ќе се изградат децата во нивниот подоцнежен живот.
Родителството претставува секојдневна интеракција на родителот со своето
дете/деца, која интеракција во себе вклучува нега, грижа, љубов, насочување, посветеност.
Во оваа интеракција, емоциите кај децата во раната училишна возраст се од исклучителна
важност за нивниот понатамошен когнитивно-бихевиорален развој. Тоа е така бидејќи
родителството е динамична животна улога со долгорочни цели – еднаш родител,
засекогаш родител. Родителството постои, живее и станува безвременска вредност за
родителот, а тоа е така бидејќи детето е постојано во мислите на родителот, дури и кога
тоа ќе замине од родителскиот дом. Оваа симбиотска врска никогаш не се прекинува, а од
неа зависи какви емоции ќе се изградат, какви емоции ќе се негуваат, надоградуваат и
развиваат во текот на целиот живот, кои остануваат како трајна вредност во карактерот и
темпераментот на детето.
Животот во семејството е мошне динамичен процес, дури и непредвидлив, бидејќи
многу често ненадејно се случуваат неочекувани и непланирани настани. Самиот развоен
процес на децата во семејството е непредвидлив, па често родителите и не знаат како да се
соочат и справат со одредени однесувања на своите деца. Клучна улога има
емоционалната состојба на сите членови во семејството. За таа цел, доколку родителите не
можат и не знаат како да се носат со одредени емоционални однесувања кај своите деца во
раната училишна возраст, постојат бројни начини за барање помош од стручни лица. Еден
од тие начини е барањето на психотерапевтска помош и поддршка. Когнитивно-
бихевиоралната психотерапија е мошне моќна техника за помош при справување со
емоциите кај децата од рана училишна возраст. Когнитивно-бихевиоралната
психотерапија е облик на психотерапевтски правец кој ја нагласува важноста на улогата
на мислењето за тоа што го чувствуваме и како се однесуваме.
Клучни зборови: родител, дете од рана училишна возраст, емоции, когнитивно-
бихевиорална психотерапија
3

Keywords:

родител, дете од рана училишна возраст, емоции, когнитивно-
бихевиорална психотерапија