Телесно ориентирана психотерапија – работа со анксиозност и панични напади

Abstract

Овој магистерски труд е структуриран во пет главни поглавја за сеопфатно да
ја анализира темата за телесно ориентирана психотерапија во справувањето со
анксиозност и напади на паника.
Теоретската рамка детално ги објаснува клиничката и секојдневната
анксиозност, причините и формите на анксиозни нарушувања (вклучувајќи
биолошки, психолошки и социјални фактори), нивната класификација според DSM-5
и ICD-11, и ги дефинира нападите на паника, нивната клиничка слика и дијагностички
критериуми. Исто така, презентира соматски и когнитивни манифестации и преглед
на различни пристапи кон психотерапијата, вклучувајќи когнитивно-бихевиорална
терапија (КБТ), психодинамични, егзистенцијални и хуманистички пристапи, со
акцент на интегративните методи и телесно ориентираната психотерапија.
Второто поглавје е посветено на историјата и развојот на телесно
ориентираната психотерапија, почнувајќи од Вилхелм Рајх и неговите концепти за
„оклоп на карактерот“ и „вегетотерапија“, преку биоенергетскиот пристап на
Александар Ловен до современите методи како што се пристапот на Хакоми,
соматското доживување и основната енергетика. Опфатени се основните концепти на
телесна меморија, соматизација на емоциите, врската помеѓу телото и автономниот
нервен систем и регулирањето на возбудата преку работа со телото.
Глава 3 се фокусира на соматските обрасци на анксиозност и паника. Реакциите
на телото на стрес и страв се анализирани од еволутивна перспектива (борба, бегство,
замрзнување), соматска дисоцијација и блокирани афекти. Посебно внимание се
посветува на работата со напади на паника, вклучувајќи интервенции за време на
самиот напад и долгорочна стабилизација преку развој на ресурси и техники за
враќање на контролата преку телото. Се нагласува важноста на свеста за телото и
саморегулацијата.
Емпирискиот дел ја презентира методологијата на истражување, учесниците и
користените алатки (прашалник и полуструктурирано интервју), а потоа ги
презентира резултатите со демографски податоци, терапевтски искуства, резултати од
скала (GAD-7, PDSS), самопроценки и перцепција за терапевтскиот однос.
Резултатите се толкуваат преку поврзување на теоретските рамки и емпириските3
наоди и размислување за успешните и предизвикувачките аспекти на терапијата, со
критички осврт на ограничувањата на истражувањето.
Дискусијата ги сумира клучните наоди и ја потврдува ефикасноста на
пристапот базиран на телото во работата со напади на паника. Се дискутираат
теоретските и практичните импликации на телесно ориентираната психотерапија.,
како и нејзиниот придонес кон интегративната психотерапија. Врз основа на
резултатите, се презентираат препораки за идни истражувања со акцент на поголема
квантитативна споредливост и стандардизација.
Заклучок: Како заклучок, резултатите од истражувањето ја потврдуваат
важноста на телесно ориентираната психотерапија во третманот на анксиозност и
напади на паника и укажуваат на нејзиниот потенцијал во рамките на интегративната
психотерапија. Трудот завршува со препораки за понатамошни истражувања и
можности за поширока примена на овој пристап.

Keywords:

Напади на паника, соматски пристап, саморегулација, телесна
меморија, автономен нервен систем, терапевтски однос, заземјување, когнитивнобихевиорална терапија.